Strona główna

Wskazówki dla osób wspierających nowopowstające grupy self – adwokatów

Jako pierwszy punkt podjęcia się wspierania polecam przeczytać opracowanie „Samodzielne występowanie we własnych sprawach (self – adwokatura) – jak to robić?” wyd. PSOUU 2004
Następna sprawa to podjęcie decyzji przez instruktora o tym, czy chce się zaangażować we wspieranie osób niepełnosprawnych.
Wspieranie to nie jest to samo, co bycie instruktorem w WTZ!
Wspieranie wymaga większego i innego zaangażowania w sytuacje konkretnych osób niepełnosprawnych oraz gotowości pomocy również w dniach i godzinach poza pracą, np. o godzinie 19.00 w piątek na spotkaniu z burmistrzem lub w niedziele na rozmowie z proboszczem parafii.
Do takiego wsparcia trzeba być przekonanym!
Nie można być dobrą osobą wspierającą licząc na to, ze niepełnosprawni będą w 100% samodzielni i nie będą potrzebowali wsparcia wtedy, kiedy nam to nie pasuje!
Z drugiej zaś strony nie można zapomnieć o tym, że każdy self – adwokat i wspierający prowadzą niezależne życie. Ksiądz Jan Twardowski w wierszu „Sprawiedliwość”, pisze o tej relacji tak:
„Gdyby wszyscy mieli po cztery jabłka
gdyby wszyscy byli silni jak konie
gdyby wszyscy byli jednakowo bezbronni w miłości
gdyby każdy miał to samo
nikt nikomu nie byłby potrzebny

Dziękuję Ci że sprawiedliwość Twoja jest nierównością
to co mam i to czego nie mam
nawet to czego nie mam komu dać
zawsze jest komuś potrzebne
jest noc żeby był dzień
ciemno żeby świeciła gwiazda
jest ostatnie spotkanie i rozłąka pierwsza
modlimy się bo inni się nie modlą
wierzymy bo inni nie wierzą
umieramy za tych co nie chcą umierać
kochamy bo innym serce wychłodło
list przybliża bo inny oddala
nierówni potrzebują siebie
im najłatwiej zrozumieć że każdy jest dla wszystkich
i odczytywać całość”

Jan Twardowski
Relacja wspierający – self – adwokat zakłada wzajemne dawanie i branie.
Może warto sobie postawić pytania: „Co ja wnoszę do tej relacji?” oraz „Co ja z niej mam?”

 Self – adwokaci mają za zadanie prowadzić swoje grupy spotkaniowe.

To są grupy self – adwokatów, nie terapeutów!!! Są one prowadzone przez self – adwokatów, tak jak oni chcą i uważają za stosowne. Zadaniem wspierającego jest być gotowym do pomocy prowadzącym (liderom grupy), wtedy, gdy Ci mają trudności. Warto zwracać im uwagę na różne ważne wydarzenia, fakty itp. Rodzaj potrzebnego wsparcia self – adwokat i wspierający ustalają sami ze sobą, może to być przyjście na spotkanie self – adwokatów, może wspólne przygotowanie spotkania czy jeszcze coś innego. Wszystko wg potrzeb self – adwokata i obserwacji wspierającego!
Warto wspierać self – adwokatów w tym, żeby w swoich planach spotkań uwzględnili:
  1. aby poszczególne osoby mogły wypowiadać się i mówić o swoich doświadczeniach (będzie to wzmacniać ich tożsamość indywidualną);
  2. aby osoby rozmawiały ze sobą o tym, co łączy całą grupę (wpłynie to pozytywnie na budowanie tożsamości grupowej, identyfikacje z grupą osób niepełnosprawnych intelektualnie),
  3. aby było miejsce na dzielenie się sprawami ważnymi dla poszczególnych osób niepełnosprawnych,
  4. aby był czas na omawianie spraw ważnych dla wszystkich osób niepełnosprawnych w mieście, w kraju itd.
  5. aby uczestnicy ćwiczyli wypowiadanie się na konkretny temat i potwierdzanie tego tym co zdarzyło się w ich życiu – mówienie o ogólnej sytuacji i potwierdzanie tego konkretnymi zdarzeniami.
  6. aby uczestnicy ćwiczyli publiczne wypowiadanie się, występowanie.
 
Zwróćcie self – adwokatom uwagę, żeby też nie przesadzili z programem spotkania.
Nie wszystko na raz! Na wzajemne otwarcie się i poznanie potrzeba czasu.
 
Zadaniem osoby wspierającej jest:
  1. motywowanie ich do tego, żeby powstały takie grupy, żeby ludzie niepełnosprawni spotykali się, rozmawiali i wypowiadali się;
  2. zwracanie uwagi na ważne wydarzenia, które mają miejsce w ich życiu oraz w życiu społecznym i zachęcanie do rozmawiania na ten temat;
  3. Raz na jakiś czas – wg potrzeby self – adwokatów i własnych obserwacji – uczestniczenie w spotkaniach grupy, a wtedy:
    1. Jeżeli będzie taka konieczność, to wzmacnianie lidera – prowadzącego spotkanie, to znaczy zwracanie jego uwagi na:
·         jasne formułowanie swojej wypowiedzi,
·         pilnowanie, żeby wszyscy mieli możliwość wypowiedzieć się i być wysłuchanym,
·         wypowiadanie się uczestników na poruszany temat,
·         wzajemne słuchanie siebie.

    1. Podsumowanie spotkania z prowadzącym – przekazanie mu informacji zwrotnej (w taki sposób, aby była ona wzmacniająca a nie „podcinająca skrzydła”).

  1. Regularne zapewnianie self – adwokatów o swoim wsparciu i gotowości do pomocy w trudnej sytuacji;
  2. Omawianie planu działania grupy z liderami, wspieranie ich w tworzeniu wizji przyszłości;
  3. Uświadamianie różnych sytuacji i tego jak wtedy reagować, np.: przed każdym wystąpieniem omówić jego przebieg, potencjalne pytania, „Co zrobisz gdy…” itp.
  4. Wspieranie poszczególnych osób w ich dążeniach, ale nie narzucanie im własnych pomysłów i nie rozwiązywanie problemów za te osoby – tylko wspieranie w tym czego chcą! To self – adwokat określa rodzaj i zakres potrzebnego wsparcia a wspierający czeka, obserwuje i odpowiada na tę potrzebę.
  5. Włączanie liderów grupy bądź całej grupy we wszelkie działa dotyczące osób niepełnosprawnych na terenie placówki.
 
To wymaga zaangażowania i bycia w relacji z osobą.
Opowiedzenia się za osobą, za jej potrzebami, chęciami a nie za jakimkolwiek systemem, np.: organizacji zajęć w warsztacie.
 
W sumie nie jest to takie łatwe, przynajmniej na początku…
A mimo to zachęcam, bo warto!