Co mogę zrobić dla innych i świata?

CO MOGĘ ZROBIĆ DLA INNYCH I ŚWIATA?
Przygotowanie self–adwokatów (rzeczników własnych praw) do udziału i wystąpień
na konferencji „Europa w Akcji 2007”

      Self-adwokaci, którzy brali udział w konferencji rozpoczęli przygotowania do niej już jesienią 2006 roku. Na szkolenia, których organizatorem był Zarząd Główny PSOUU przyjechali uczestnicy z instruktorami terapii zajęciowej z 10. miast Polski: z Jeleniej Góry, Wałbrzycha, Rybnika, Kędzierzyna Koźla, Tomaszowa Lubelskiego, Ryk, Giżycka, Kołobrzegu, Piły oraz Warszawy. Każda grupa wzięła udział w dwóch pięciodniowych szkoleniach z dziedziny prawa. Zajęcia prowadzili prawnicy: Monika Zima i Bartosz Wojciechowski. Towarzyszyli im wolontariusze – studenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego oraz kierunku Praca Socjalna z Chrześcijańskiej Akademii Teologii.

      Podczas pierwszego spotkania, którego celem było osobowe i obywatelskie wzmocnienie uczestników (poprzez dostarczenie podstawowej wiedzy z dziedziny prawa i wymianę związanych z tym doświadczeń), kadra prowadząca zauważyła, że uczestnicy dysponują sporą wiedzą, choć potrzebują zachęcania do wypowiadania się. Pozytywnym zaskoczeniem była aktywność self–adwokatów podczas całego szkolenia i odwaga wchodzenia w relacje z nowymi osobami. Największym problemem był brak umiejętności słuchania siebie nawzajem, odnoszenia się do wypowiedzi innego self–adwokata oraz sygnalizowania, gdy pewne treści były niezrozumiałe. Podczas tego spotkania uczestnicy zostali poinformowani o celu realizowanych szkoleń, a było nim uczenie się występowania i zabierania głosu w sprawach dotyczących osób niepełnosprawnych. Uczestnicy dowiedzieli się, że będą mogli wykorzystać nabyte umiejętności podczas międzynarodowej konferencji „Europa w Akcji 2007”, która odbędzie się w maju 2007 roku w Warszawie.

      Na kolejnym spotkaniu prowadzący położyli duży nacisk na współpracę self–adwokatów w grupie oraz budowanie identyfikacji uczestników ze swoją grupą społeczną, tzn. osób z niepełnosprawnością intelektualną. Dostrzegając motywację do nauki oraz już posiadaną wiedzę prowadzący przeprowadzili „konferencję prasową” na temat instytucji ubezwłasnowolnienia. Uczestnicy szkolenia przygotowywali się do wystąpień na następujące tematy:

1. Czy jestem dorosły? Czy jestem samodzielny?
2. W czym potrzebuję wsparcia?
3. Co mogę zrobić dla innych i świata?

      Wydarzenie to bardzo zbliżyło wszystkich. Poszczególne osoby dzieliły się swoimi osobistymi doświadczeniami oraz przekonywały słuchaczy o tym, że osoby niepełnosprawne  posiadają kompetencje społeczne.
Każdy z uczestników wyjeżdżał ze szkolenia z zadaniem do wykonania przed następnym  spotkaniem.

      Kiedy spotkaliśmy się po raz trzeci poszczególne grupy były przygotowane do poprowadzenia zajęć dla pozostałych uczestników, a każdy self–adwokat miał opisaną historię swojego życia. Najczęściej opisywali oni doświadczenie dowiadywania się o swojej niepełnosprawności, historię edukacji, relacje rodzinne i oczekiwania co do dalszego życia. Te warsztaty były zupełnie inne od dwóch wcześniejszych. Odpowiedzialność za ich  przebieg spoczywała na uczestnikach. Osoby niepełnosprawne były zarazem prowadzącymi i uczestnikami zajęć. A instruktorzy terapii zajęciowej, którzy dotychczas uczyli się pełnić rolę osoby wspierającej mogli w końcu doświadczyć w pełni „bycia obok” osoby niepełnosprawnej, która jest prowadzącym, a nie słuchaczem... Prowadzący decyduje o tym, jaki jest przebieg zajęć a wspierający pomaga mu tylko wtedy, gdy ten się zagubi i potrzebuje pomocy. Jest to zupełnie inny rodzaj relacji niż terapeuta – uczestnik w WTZ, czyli: specjalista w swoim fachu a osoba z niepełnosprawnością intelektualną.

      Na tym spotkaniu uczestnicy wyłonili grupę 10. self–adwokatów - liderów, którzy potrafią pisać i czytać, i chcą się zaangażować w działania na rzecz rozwoju ruchu self–adwokatów. Liderzy wzięli udział w dodatkowym szkoleniu nt. wykorzystania mediów do promocji ruchu self–adwokatów. Odbyło się ono na terenie Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego i trwało 5 dni. Uczestnicy wzięli udział w zajęciach na temat występowania w telewizji, korzystania z materiałów tekstowych przechowywanych w bibliotekach, opracowywali temat „Co to znaczy być osobą z niepełnosprawnością intelektualną”, zwiedzili pomieszczenia redakcji radiowych, telewizyjnych oraz gazety codziennej. Atrakcją było zwiedzanie Muzeum Powstania Warszawskiego, a jeden z uczestników przygotował na ten temat referat.
      Po tzw. warsztacie medialnym self–adwokaci w nim uczestniczący przygotowali prezentacje dla pozostałej części grupy.
Podczas kolejnego szkolenia (16 – 20 kwietnia 2007 roku) każdy przeprowadził zajęcia o tym, jak self–adwokaci mogą wykorzystać media dla promocji swoich działań.

      Uczestnicy wraz z osobami wspierającymi opracowywali tematy, które miały być zaprezentowane podczas konferencji, zapoznawali się z jej organizacją, programem i planowanym przebiegiem. Chodziło o to, by nie byli zaskoczeni i zagubieni, czuli się swobodnie. Jedną z zasad pracy z self–adwokatem jest wcześniejsze dostarczenie mu informacji o planowanych do omawiania podczas wydarzenia tematach.
Ten zjazd w całości był poświęcony przygotowaniu się do udziału i wystąpień podczas konferencji „Europa w Akcji 2007”.

      Spotkanie zakończyła wizyta pani Prezes Krystyny Mrugalskiej, która wysłuchała wystąpień self–adwokatów, odpowiadała na pytania i zaprosiła wszystkich do udziału w konferencji. Spotkanie z panią Prezes umocniło self–adwokatów i potwierdziło zainteresowanie Stowarzyszenia głosem osób niepełnosprawnych. Uczestnicy byli bardzo zadowoleni z tego, że mogą osobiście rozmawiać z osobą, która pełni najważniejszą funkcję w naszym Stowarzyszeniu. Czuli, że ich głos jest poważnie traktowany.

      Na trzy dni przed konferencją (7 maja) wszyscy zaproszeni self–adwokaci wraz z osobami wspierającymi przyjechali do Warszawy, zamieszkali w młodzieżowym hostelu Oki Doki i rozpoczęli bezpośrednie przygotowania do udziału w konferencji. Dowiadywali się o przebiegu przygotowań do konferencji, wzięli udział we wcześniej przygotowywanym spotkaniu ze studentami Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej, dowiadywali się o programie konferencji i o tym, jak efektywnie w niej uczestniczyć. Każdy otrzymał komplet własnych wizytówek oraz zestaw trzech kolorowych kart, wykorzystywanych podczas konferencji do komunikacji pomiędzy występującymi a słuchaczami.
      Dla niektórych z nich był to pierwszy pobyt w Stolicy, dla wszystkich – pierwszy udział w tak dużej i ważnej konferencji.
Efekty są przed nami...

      Zobaczymy je wówczas, gdy lokalne społeczności zaczną doświadczać konkretnych wystąpień self–adwokatów i ich zaangażowania w sprawy dobra wspólnego, a ich wspierający będą wzmacniać i promować publiczne występowanie self–adwokatów.
      Self–adwokaci, życzę Wam odwagi, zaangażowania i wytrwałości w dążeniu do postawionych celów!                                                                       

Dorota Tłoczkowska